Toegankelijkheid van Emoji's: Hoe Emoji's Inclusiever Worden

Toen Apple in 2015 huidtintmodificaties voor emoji's introduceerde, voelde het als een kleine verandering. Vijf nieuwe kleuropties voor handgebaren en gezichten. Maar de reactie was allesbehalve klein. Mensen over de hele wereld deelden screenshots van zichzelf, eindelijk vertegenwoordigd in de kleine tekens die ze dagelijks gebruikten. Voor velen was het de eerste keer dat een digitaal communicatiemiddel erkende dat niet iedereen er hetzelfde uitziet.

Dat moment markeerde het begin van een bredere beweging: emoji's laten aansluiten bij de volledige diversiteit van de mensen die ze gebruiken.

De Fitzpatrick-schaal

Het huidtintsysteem dat in emoji's wordt gebruikt, is gebaseerd op de Fitzpatrick-schaal, oorspronkelijk ontwikkeld in 1975 door dermatoloog Thomas B. Fitzpatrick om te classificeren hoe verschillende huidtypen reageren op UV-licht. Het Unicode Consortium nam een vereenvoudigde versie over met vijf modificatieniveaus, variërend van licht tot donker, die op elke menselijke emoji kunnen worden toegepast.

De keuze om een medisch classificatiesysteem te gebruiken was bewust. Het vermeed de beladen politiek van raciale categorisering en bood tegelijkertijd een praktisch, wetenschappelijk onderbouwd kader. Gebruikers kunnen de tint kiezen die hen het beste vertegenwoordigt, of ze kunnen het standaard geel gebruiken, dat is ontworpen als raciaal neutraal.

De impact is meetbaar geweest. Een studie van de University of Edinburgh toonde aan dat 72% van de emoji-gebruikers een huidtint selecteert die overeenkomt met hun eigen huidskleur, wat suggereert dat de functie voorziet in een oprechte behoefte aan zelfrepresentatie.

Genderrepresentatie

De oorspronkelijke emoji-set was sterk gegenderd op stereotiepe wijze. De "persoon"-emoji's waren standaard mannelijk, en de weinige vrouwelijk gecodeerde emoji's beperkten zich tot rollen als 💁 (informatiebaliepersoon, vaak geïnterpreteerd als brutaal) en 💃 (danseres). Professionele rollen als arts, politieagent en bouwvakker werden allemaal als mannelijk gepresenteerd.

De herziening begon in 2016 toen Unicode gendervarianten voor professionele emoji's introduceerde. Nu is elk beroep beschikbaar in mannelijke, vrouwelijke en genderneutrale versies:

• 👨‍⚕️ Mannelijke Zorgverlener / 👩‍⚕️ Vrouwelijke Zorgverlener
• 👨‍🍳 Mannelijke Kok / 👩‍🍳 Vrouwelijke Kok
• 👨‍💻 Mannelijke Technoloog / 👩‍💻 Vrouwelijke Technoloog
• 🧑‍🔬 Wetenschapper (genderneutraal)

In 2020 werd de genderneutrale optie aanzienlijk uitgebreid, met een derde versie van vrijwel alle menselijke emoji's die niet expliciet als mannelijk of vrouwelijk worden gepresenteerd. Dit was een directe reactie op belangenbehartiging vanuit non-binaire en gendernonconforme gemeenschappen.

Representatie van beperkingen

In 2019 diende Apple een voorstel in bij het Unicode Consortium met de titel "Accessibility Emoji" dat een van de meest significante toevoegingen in de emoji-geschiedenis zou worden. Het voorstel, ontwikkeld in samenwerking met de American Council of the Blind, de Cerebral Palsy Foundation en de National Association of the Deaf, introduceerde:

• 🦮 Geleidehond
• 🦯 Witte stok
• 🦻 Oor met gehoorapparaat
• 🦿 Mechanisch been
• 🦾 Mechanische arm
• 👨‍🦽 Persoon in handmatige rolstoel
• 👨‍🦼 Persoon in gemotoriseerde rolstoel

Dit waren niet slechts symbolische toevoegingen. Voor de gemeenschap van mensen met een beperking betekent representatie in emoji's representatie in alledaagse gesprekken. Wanneer een rolstoelgebruiker een emoji kan toevoegen die op hen lijkt in een tekstbericht, normaliseert dat beperkingen in digitale ruimtes op een manier die geen bewustwordingscampagne kan evenaren.

De impact reikt verder dan persoonlijke expressie. Deze emoji's worden nu gebruikt in gezondheidszorgcommunicatie, toegankelijkheidsdocumentatie en richtlijnen voor openbare bewegwijzering, en bieden universeel herkenbare symbolen voor concepten die voorheen lange tekstbeschrijvingen vereisten.

Gezinsdiversiteit

De evolutie van gezinsemoji's vertelt een verhaal van geleidelijk toenemende representatie:

• Oorspronkelijke set: 👨‍👩‍👦 (één gezinsconfiguratie)
• 2015: Gezinnen met ouders van hetzelfde geslacht toegevoegd (👨‍👨‍👦, 👩‍👩‍👦)
• 2016: Eenoudergezinnen
• Latere updates: Gezinnen met meerdere kinderen, kinderen van gemengd geslacht

Deze toevoegingen waren niet zonder controverse. Meerdere landen verzochten om de mogelijkheid om gezinsemoji's met ouders van hetzelfde geslacht te blokkeren, wat het Unicode Consortium afwees. Het besluit onderstreepte een principe: de emoji-standaard vertegenwoordigt wereldwijde menselijke diversiteit, niet één enkel cultureel perspectief.

Culturele en religieuze inclusie

Emoji's zijn in de loop der tijd cultureel inclusiever geworden:

• 🧕 Persoon met hoofddoek (2017): Voorgesteld door een 15-jarige Saoedisch-Duitse studente, Rayouf Alhumedhi, die betoogde dat miljoenen vrouwen met een hijab geen emoji-representatie hadden.
• 🪔 Diya-lamp (2019): Als vertegenwoordiging van Diwali, het hindoeïstische lichtfestival.
• 🕎 Menora: Als vertegenwoordiging van Chanoeka en de joodse cultuur.
• 🛕 Hindoetempel, 🕌 Moskee, ⛪ Kerk, 🕍 Synagoge: Als vertegenwoordiging van diverse gebedshuizen.
• 🥻 Sari (2019): Traditioneel Zuid-Aziatisch kledingstuk.
• 🪭 Vouwwaaier (2023): Cultureel belangrijk in zowel Oost-Aziatische als Spaanse culturen.

Elk van deze toevoegingen doorliep het strenge voorstelproces van het Unicode Consortium, dat bewijs vereist van wijdverbreide vraag, uniciteit ten opzichte van bestaande emoji's en brede toepasbaarheid.

Het voorstelproces

Iedereen kan een nieuwe emoji voorstellen. Het Unicode Consortium beoordeelt jaarlijks inzendingen en evalueert ze aan de hand van criteria waaronder:

1. Compatibiliteit. Werkt het op alle platformen?
2. Verwacht gebruiksniveau. Is er bewijs van vraag?
3. Beeldherkenbaarheid. Is het visueel onderscheidbaar op kleine formaten?
4. Volledigheid. Vult het een gat in de huidige set?
5. Veelvuldig gevraagd. Vragen mensen er actief om?

Voorstellen die door de beoordeling komen, worden toegevoegd aan de Unicode-standaard, waarna platformen als Apple, Google en Microsoft hun eigen visuele interpretaties ontwerpen.

Het proces duurt doorgaans 18 tot 24 maanden van voorstel tot verschijning op je telefoon, wat betekent dat de emoji's die je volgend jaar zult zien nu al worden bepaald.

Uitdagingen die blijven bestaan

Ondanks aanzienlijke vooruitgang bestaan er nog steeds lacunes:

Haarrepresentatie blijft beperkt. Hoewel rood haar, krullend haar, wit haar en kale opties in 2018 werden toegevoegd, zijn veel haartexturen en -stijlen nog steeds niet vertegenwoordigd.

Lichaamsdiversiteit is minimaal. Emoji's bieden momenteel geen maatvariatie voor menselijke figuren, wat betekent dat een aanzienlijk deel van de bevolking zichzelf niet vertegenwoordigd ziet.

Leeftijdsrepresentatie is binair. Je bent ofwel een 🧒 kind, een 🧑 volwassene, of een 🧓 ouder persoon. Het spectrum daartussen (tieners, jongvolwassenen, mensen van middelbare leeftijd) is samengevouwen.

Interraciale stellen en gezinnen worden door de meeste platformen nog niet direct ondersteund, hoewel de Unicode-standaard er technisch wel ruimte voor biedt via Zero Width Joiner-sequenties.

Waarom het ertoe doet

Emoji-inclusie lijkt misschien iets kleins. Het zijn kleine afbeeldingen op een scherm. Maar bedenk dat emoji's door meer dan 5 miljard mensen wereldwijd worden gebruikt, in miljarden berichten per dag. Ze vormen een visuele woordenschat die bepaalt hoe we onszelf en anderen vertegenwoordigen in digitale ruimtes.

Wanneer een kind met een armprothese 🦾 op het toetsenbord ziet, ziet het zichzelf opgenomen in de taal die iedereen gebruikt. Wanneer een stel van hetzelfde geslacht een gezinsemoji kan sturen die op hun gezin lijkt, bevestigt dat hun bestaan in een ruimte die door miljarden wordt gedeeld. Wanneer een vrouw met een hijab zichzelf kan vertegenwoordigen met 🧕, zegt dat: jij hoort hier ook.

Dit zijn niet zomaar pixels. Het zijn vormen van erkenning. En naarmate emoji's blijven evolueren, zorgt de aanhoudende druk voor meer inclusie ervoor dat 's werelds meest universele taal steeds beter wordt in het vertegenwoordigen van de volledige diversiteit van de wereld.